20.3.16

Palio di SIENA



Απρογραμμάτιστα τον Αύγουστο του 2006 βρέθηκα στη Σιένα. 
Απέχει μόνο 1 ώρα με το αυτοκίνητο (70χλμ) απο τη Φλωρεντία.
 Μέσα στην πόλη τα αυτοκίνητα απαγορεύονται τι ωραία!!!
Κοιτάζουμε τη θέα απο το λόφο καταπράσινο τοπίο.

 Περπατάμε στα σοκάκια της που είναι πανέμορφα. 


 Βλέπουμε το άγαλμα της Λύκαινας
 με τον Ρώμο και τον Ρωμήλο τους ιδρυτές της Ρώμης.
 Οι Σιενέζοι είναι περήφανοι που είναι 
οι ιδρυτές και της δικής τους πόλης.

                                                             
16 Αυγούστου και οι Σιενέζοι γιορτάζουν 
το Palio/Πάλιο το πιό γνωστό φεστιβάλ της Τοσκάνης.


 Σε όλα τα κτήρια κρέμονται πολύχρωμα λάβαρα.


Το Πάλιο είναι ένας αγώνας με άλογα. 
Όλοι οι κάτοικοι αλλά και πολλοί τουρίστες 
κυκλοφορούν ανάμεσά μας ντυμένοι 
με μεσαιωνικά πολύχρωμα κοστούμια.


Τα ποδοβολητά των αλόγων μπερδεύονται
 με τις  μπάντες που  παίζουν μουσική. 
Ένας χαμός!!!! Ένα λαϊκό πανηγύρι!!! 
Κοιτάμε έκπληκτοι γύρω γύρω.
Πολλά και περίπλοκα σοκάκια που οδηγούν 
στην κεντρική πλατεία την Πιάτσα Ντελ Κάμπο.
Η πλατεία έχει σχήμα βεντάλιας.


Περιμένουμε να αρχίσει ο αγώνας....
Τρείς φορές τον γύρο της πλατείας κάνουν 
και κερδίζει ο πιο γρήγορος.


Σαν να είμαστε σε άλλη εποχή.
 Σαν να συμμετέχουμε σε γύρισμα ταινίας.
Καθόμαστε σε ένα απο τα cafe της πλατείας 
και συζητάμε αυτά που ζήσαμε.
Τι μπορείς να ζήσεις σε μια μέρα.......
TIP Aν πάτε προγραμματισμένα να παρακολουθήσετε
 το Πάλιο προμηθευτείτε εισητήρια αριθμημένα (λίγο ακριβά) 
σε θέσεις ή ακόμη και σε μπαλκόνια στα κτήρια 
που περιβάλλουν την πλατεία.
 Ρωτήστε για το Palio Viaggi τουριστικό πρακτορείο της Σιένας.
Aλλιώς κάντε ότι και εμείς σταθείτε όρθιοι
 και με λίγο σπρώξιμο(αυτό κάνουν όλοι)απολαύστε το.
Στα σοκάκια έχουν στρωθεί τραπέζια 
και η γιορτή συνεχίζεται με φαγοπότι.
Φεύγω απο την Σιένα με τις καλύτερες των εντυπώσεων
 παραμυθένια πόλη !!!!Ελπίζω να έρθω ξανά....



FLORENCE Heart of the Renaissance




Θυμάμαι όταν είχα δεί την ταινία "Δωμάτιο με Θέα"
 του Τζέιμς Αϊβορι είχα τρελλαθεί με την ομορφιά της. 
Το υποσχέθηκα...με την πρωτη ευκαιρία 
αυτή την πόλη θα την επισκευτώ...
Αύγουστος 2006 το όνειρο έγινε πραγματικότητα....
Η πρώτη επαφή με την πόλη??? 
Πιατσάλε Μικελάτζελο πραγματικά υπέροχη θέα!!!
Συνωστισμός για να φωτογραφηθούμε με θέα τις στέγες της πόλης.
Γύρω γύρω αντίγραφα απο διάσημα γλυπτά του Μιχαήλ Άγγελου.
Ύστερα Πιάτσα ντέλα Σινιορία ξενάγηση 
και πολλές πολλές φωτογραφίες.
   
 Όμορφη ατμόσφαιρα και πολύς-πάρα πολύς- κόσμος!!!!
 Mεγάλη  ουρά σε κάθε γωνιά που άξιζε το κλίκ 
και είναι τόσες πολλές που τo άξιζαν.

    TIP Καθείστε στο Cafe Rivoire με θέα 
στη Πιάτσα ντέλα Σινιορία και απολαύστε την ατμόσφαιρα.
Καταπληκτική κρύα και ζεστή σοκολάτα , 
υψηλές τιμές , δύσκολο να βρείτε τραπέζι αλλά must.
Σειρά έχει η  Γκαλερία ντέλι Ουφίτσι 
ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου.
Η "Uffizi" είναι διαβόητη για τις ουρές 
και όλοι μου είπαν να φτάσω εκεί το συντομότερο δυνατόν. 
TIP Είναι δυνατόν να κλείσετε εισητήριο 
με καθορισμένη ημερομηνία και ώρα online
δεν θα το μετανιώσετε μόλις δείτε τον απίστευτο κόσμο!!!!
 Μπαίνοντας στην ημικύκλια αίθουσα εισόδου 
πλησιάστε τα παράθυρα και δείτε την θέα του Άρνο
Πολλά ενδιαφέροντα έργα αλλά 
Η Γέννηση της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι
 είναι αυτό που κλέβει την παράσταση...
TIP Πάνω απο την αίθουσα 45 υπάρχει cafe στην στέγη.
Η εντυπωσιακή Σάντα Κρότσε με τις λευκές πράσινες 
και ρόζ μαρμάρινες ρίγες.  
TIP Κάποια έργα μέσα στην εκκλησία 
χρειάζονται κέρμα για να φωτιστούν 
και για να μπορέσετε να ακούσετε την ξενάγηση. 
Γι αυτό φροντίστε να έχετε μαζί σας ψιλά.
TIP Κοντά στη Σάντα Κρότσε να φάτε παγωτό
 στο Bar Vivoli Gelateria κατεβείτε την Via Torta
 και στρίψτε στη Via delle Stinche.
Tο καλύτερο παγωτό της πόλης!!!! 
Πρότασή μου παγωτό σύκο. Εξαιρετικό!!!!!
TIP Να πιείτε ένα ποτήρι κρασί στα όρθια όπως κάνουν οι ντόπιοι.
Ο κατακόκκινος τρούλος του Duomo 
φαίνεται απο παντού στην πόλη
Πραγματικά εντυπωσιακός!!!
Μετά μια βόλτα στην αγορά Μερκάτο Νουόβο 
αξίζει τον κόπο.
Φθηνά δερμάτινα είδη που πρέπει όμως να παζαρέψετε σκληρά
TIP Στο τέλος της αγοράς τρίψτε το ρύγχος 
του Ιλ Πορτσελίνο(Αγριογουρουνάκι) 
και μετά ρίξτε ένα κέρμα στο νερό. 
Οι ντόπιοι λένε πως έτσι θα επιστρέψετε 
σίγουρα στην Φλωρεντία.
Περπατήστε στη Πιάτσα ντελα Ρεμπούμπλικα
και ανεβείτε ακριβώς απέναντι στο Cafe Gilli 
για να απολαύσετε την θέα από την ταράτσα του.
Τελευταίο άφησα το Πόντε Βέκιο 
πραγματικά υπέροχο με τα αντικρυστά καταστήματα 
-τα περισσότερα χρυσοχοεία πια-  
στο χρώμα της ώχρας. 
Μια παλιά γέφυρα που απο κάτω περνά ο Άρνος 
με τα πρασινα νερά του.
Το ηλιοβασίλεμα η εικόνα είναι εντυπωσιακή.
Τα περισσότερα ξενοδοχεία της Φλωρεντίας
 είναι ατμοσφαιρικά σε αναγεννησιακό στύλ
 και όχι πολύ κεντρικά. Στο http://www.angloamerican.hotelinfirenze.com/ 
που έμεινα θα ξαναπήγαινα με χαρά 
γιατί οι χώροι του είχαν την μυρωδιά και το ύφος της πόλης.

Θα σου ξανάρθω Φλωρεντία!!!!!

The city of POMPEII


Μια ξεχωριστή μέρα ήταν εκείνη που επισκεφθήκαμε την Πομπήια. 
Την υπέροχη πόλη που χάθηκε μέσα σε μια μέρα.
Θαμμένη και με τον καιρό ξεχασμένη, 
μπόρεσε να διατηρηθεί στην αιωνιότητα.
Από όσα αποκαλύφθηκαν αρκετούς αιώνες μετά,
 προκύπτει και η επιθανάτια αγωνία μιας ολόκληρης
 πόλης ακριβώς τη στιγμή του τέλους της.
Ακόμη και οι άνθρωποι που δεν μπόρεσαν 
να ξεφύγουν στις 24 Αυγούστου του 79 μ.Χ. 
έμειναν για πάντα εκεί. 
Αιώνιοι κάτοικοι, στην ίδια στάση και
 με την ίδια τρομαγμένη έκφραση 
ακόμη ορατή στο πρόσωπό τους, όπως τότε. 
Τα ανθρώπινα σώματα είναι συνήθως και το πρώτο
 που αναζητούν οι επισκέπτες της Πομπηίας.
Ωστόσο, αυτό που συναντάς δεν είναι ακριβώς απομεινάρια.
 Είναι το τρισδιάστατο αποτύπωμά τους
 που άφησαν πίσω στο χρόνο. 
Η αδιάκοπη βροχή καυτής τέφρας και ελαφρόπετρας,
 που σκέπασε τα πάντα, κάλυψε και το σώμα των ανθρώπων,
 σαν μέσα σε υγρό τσιμέντο. 
'Οταν αυτό στερεοποιήθηκε, η κοιλότητα 
που είχε δημιουργηθεί μέσα παρέμεινε
 ανέπαφη έχοντας ακριβώς το σχήμα
 που είχε το σώμα τού νεκρού. 
Αργότερα, όποτε εντόπιζαν κάποια κοιλότητα
 μέσα στο συμπαγές ηφαιστειακό πέτρωμα,
 αφαιρούσαν το σκελετό και τη γέμιζαν με υγρή γυψοκονία. 
Μόλις αυτή στέγνωνε εμφανιζόταν το εκμαγείο
ενός ανθρώπου όπως ακριβώς ήταν την ώρα που πέθανε.
Σε μερικές περιπτώσεις διακρίνονται 
μέχρι και οι πτυχώσεις από τα ρούχα. 
Κάποιος άνθρωπος έμεινε στην αιωνιότητα να προσεύχεται. 
Μια μητέρα πάγωσε στην προσπάθεια να προστατεύσει το παιδί της. 
Ο σκύλος τού Βεσόνιους Πρίμους μάταια προσπαθεί 
στους αιώνες να σπάσει την αλυσίδα
 που τον κρατάει δεμένο και να τρέξει να γλιτώσει.
 Αλλοι άνθρωποι φαίνεται να υποφέρουν ή να βήχουν.
 Η μέδοδος με τη γυψοκονία μπόρεσε να εφαρμοστεί 
σε τρόφιμα, φυτά, έπιπλα, 
καθώς και σε αρκετά άλλα αντικείμενα. 
Χιλιάδες λεπτομέρειες μαρτυρούν σήμερα 
πώς ήταν η ζωή αυτών των ανθρώπων 
που πάγωσαν στην αιωνιότητα. 
Τα σπίτια τους, οι επαύλεις, οι δρόμοι, 
τα καταστήματα, οι πολυάριθμοι οίκοι ανοχής, 
οι ναοί, το θέατρο, τα καθαριστήρια, έπιπλα, 
φούρνοι, ψηφιδωτά, αγάλματα, τοιχογραφίες,
 μαζί με πολλά άλλα είδη καθημερινής χρήσης. 
Έζησα μια εμπειρία συγκλονιστική και αποφάσισα
 να την μεταφέρω με όσα θυμάμαι 
απο την ξενάγηση με τις εικόνες των ανθρώπων 
στις τελευταίες τους στιγμές χαραγμένες 
στη μνήμη μου για πάντα.






BELLA VENEZIA


Το πρωϊνό εκείνης της μέρας επιβιβάστηκα
 με μεγάλη χαρά στο vaporetto που θα με οδηγούσε
 απο το Μέστρε στην Βενετία. 
Στην αποβίβαση κοιτούσα γύρω μου αποσβωλομένη. 
Ο χρόνος είχε σταματήσει εδώ...
Μόνο οι ορδές των τουριστών και οι ήχοι 
των φωτογραφικών μηχανών μπορούσαν 
να σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα.
Περπατάω προς το παλάτι του Δόγη πόσο καλοδιατηρημένο είναι!!!
Ακούω στην ξενάγηση αρχιτεκτονικές και ιστορικές πληροφορίες .
TIP Προσπαθήστε να διασχίσετε με την πλάτη 
στο παλάτι το πεζοδρόμιο μπροστά απο τις κολώνες.
Ακούγεται εύκολο αλλά θα διαπιστώσετε πως προοδευτικά
 στενεύει και δεν θα τα καταφέρετε.
Αυτή ήταν η τελευταία ευκαιρία που έδιναν 
στους καταδικασμένους σε θάνατο.
Αυτοί προσπαθούσαν και οι άρχοντες διασκέδαζαν.
Φτάνω στην γέφυρα των στεναγμών.
Εδώ αναστέναζαν οι καταδικασμένοι καθώς έβλεπαν 
για τελευταία φορά ουρανό θάλασσα και τους συγγενείς
 τους πριν μπούν στη φυλακή.
Μια κλασική αναμνηστική φωτό και προχωράμε...

Είμαι στην Πιάτσα Σαν Μάρκο και παρατηρώ 
τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου.
 Λάμπει στο φώς του ήλιου και είναι εντυπωσιακή.

 

Ακολουθώ με το βλέμμα το ύψος του Καμπανίλε κάποτε υπήρξε φάρος , 
λογικό το ύψος για να διακρίνεται απο μακρυά.


Εκατοντάδες περιστέρια πετούν ανάμεσα μας.
Θαυμάζω πόσο εξοικιωμένα είναι με τον πολύ κόσμο 
που με χούφτες καλαμπόκι τα ταίζει.
Βγάζω μια αναμνηστική φωτό μέσα στο πλήθος.


Πιο κάτω η Πιατσέτα με τις στήλες του Αγ.Μάρκου 
και του Αγ.Θεοδώρου εδώ γίνονταν οι δημόσιες εκτελέσεις.
Είναι Αύγουστος αλλά ανατριχιάζω....


Διασχίζουμε την πλατεία και βρίσκουμε τραπέζι στο Caffe Florian.
 Μια ορχήστρα παίζει μουσική 
και η παραγγελία μας έρχεται σε ασημένιο δίσκο, χλιδή!!!



Δίπλα μας η barbie family πίνει σαμπάνια...


Πόσο γελάσαμε με το θέαμα!!!! 
Αχ βρε Βενετία με τα ωραία σου.
Mπαίνουμε μέσα στα σοκάκια .
Όπου γυρίζω τα μάτια μου οι ξακουστές βενετσιάνικες μάσκες.
Ψάχνω κάτι ιδιαίτερο και κατά προτίμηση χειροποίητο .
Τρείς μου τραβούν την προσοχή 
και έπειτα απο σκληρό παζάρι 
μέχρι τελικής πτώσεως τις αγοράζω.
TIP Θα βρείτε φθηνότερες μαζικής παραγωγής
 σε πλανόδιους πωλητές στη γέφυρα του Ριάλτο.
Διαλέξτε με προσοχή και παζαρέψτε!!!
TIP Μην πέσετε στην παγίδα των πωλητών 
που θα προσπαθήσουν να σας πείσουν για προσφορές
 στα αντικείμενα των προθηκών.
Συνήθως κάπου απόμερα θα δείτε stands με φθηνά πολύχρωμα 
εντυπωσιακά κομμάτια που απλώς δεν ανήκουν 
σε πρόσφατη παραγωγή.

Έφθασε η ώρα για μια βόλτα με γόνδολα.
Σε λίγα λεπτά είμαστε μέσα και αμίλητη ακούω 
τον παφλασμό του κουπιού και απολαμβάνω ...


Φοβερή εμπειρία. Οι εικόνες εναλλάσονται 
και τα κλίκ της μηχανής  αμέτρητα.
Δεν ξέρω τι να πρωτοτραβήξω.


Βγαίνουμε στο μεγάλο κανάλι και το θέαμα 
γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακό.

Στις διπλανές γόνδολες οι γονδολιέρηδες
 κοντράρονται στο ο sole mio...
O δικός μας τραβάει κουπί αμίλητος.
 Εσύ γιατί δεν τραγουδάς τον ρωτώ????
 "Ι'm not a singer siniorita" μου απαντά 
"I'm a dancer"
και αρχίζει να χοροπηδά στη γόνδολα.
Νομίζω πως θα πέσω στο νερό...
τι τις ήθελα τις απορίες???


Συνεχίζουμε τη βόλτα μας και γελάμε δυνατά....

Την επόμενη φορά που θα έρθω θα έχω μάθει να τραγουδώ 
το o sole mio μόνη μου.Υπόσχεση.-